Stosunki gospodarcze Wschodu i Grecji cz. 13

Wzrastającej ludności niepodobna było pomieścić w kamienistej Grecji: że faktycznie przeludnienie istniało, tego świadectwem są choćby obyczaje, pozwalające na zabijanie dzieci i starców, a także Platon wspomina o „ziemiach które nie mogą wyżywić mieszkańców“. Koloniści szukają przede wszystkim ziemi urodzajnej. Tern się różniły greckie kolonie od fenickich faktorii handlowych, że charakter ich był przeważnie rolniczy; rozwój przemysłu i handlu był następstwem kolonizacji. Z natury rzeczy, gdy trzeba było nieraz z bronią w ręku zdobywać i utrzymywać zajęty skrawek ziemi, kolonizacja miała charakter masowy i zorganizowany. Zajętą ziemię dzielono między uczestników wyprawy. W ten sposób założono wiele osad, z których potem wyrastały miasta. Na tym tle także w kraju macierzystym, z którym kolonie utrzymywały żywe stosunki, mogły wyróść tendencje do dokonywania nowych podziałów ziemi, w każdym razie do urządzania gospodarstwa podług powziętego planu, z małym poszanowaniem istniejącego stanu rzeczy.