Stosunki gospodarcze Wschodu i Grecji cz. 18

Nawet ściśle biorąc, nie ma na ogół fabryk, skupiających znaczniejsze ilości robotników. Wiadomo, że większe ilości robotników, a raczej niewolników, pracowały w górnictwie, którego technika zresztą stała niezbyt wysoko. Na dowód istnienia przemysłu fabrycznego przytacza się zwykle zakład, wyrabiający puklerze, który zatrudniał 120 robotników. Ten odosobniony przykład, zresztą mocno kwestionowany z uwagi na niepewność źródła, niema szerszej mocy dowodowej. Panującym typem produkcji jest warsztat, zatrudniający kilku, kilkunastu pracowników, czyli rzemiosło. Ale to rzemiosło tym się różniło od średniowiecznego i naszego rzemiosła, że produkowało ono nie tylko na potrzeby miejscowe, lecz także i na dalszy zbyt, że wytworzyły się gałęzie produkcji, pracujące głównie dla zagranicznego eksportu, których wyroby miały poza granicami kraju ustaloną markę. I z uwagi na związanie produkcji przemysłowej Grecji z handlem morskim, nie mamy tu jakiegoś lokalnego gospodarstwa miejskiego.

W związku z rozwojem przemysłu i handlu zagranicznego zachodzą w Grecji gruntowne przeobrażenia gospodarcze. Dawny ustrój szlachecki upada, słabnie przewaga rolnictwa. Już reforma Solona w Attyce w pocz. VI w. oparta była na klasyfikacji według dochodu z majątku, co prawda z majątku ziemskiego.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    komornik Tarnowskie Góry
    konstrukcje wielkogabarytowe
    kontenery na śmieci wrocław
    Kora kamienna
    kółka do łyżworolek
    kraków projektowanie wnętrz
    krem z komórkami macierzystymi
    kroke
    krzesła biurowe katowice
    kursy hds