Stosunki gospodarcze Wschodu i Grecji cz. 3

Bardzo często uważa się też za cechę charakterystyczną Egiptu, w przeciwieństwie do Grecji i Rzymu, słabsze rozpowszechnienie się niewolnictwa. Ale ta różnica niema zasadniczego znaczenia, trzeba na inne rzeczy większy nacisk położyć. Albowiem los warstw niższych, pracujących na dworach Faraona, świątyń, w kopalniach nie był zdaje się lepszym od losu niewolników. Mało w Egipcie było niewolników, ale też mało było wolności.

Egipt w rozwoju gospodarczym wyprzedził wszystkie kraje Wschodu. Źródłem jego pomyślności była przede wszystkim urodzajna ziemia, obfitująca w różne płody. W Lucanusa Farsaliach czytamy o Egipcie: „Terra suis conlenta bonis, non indiga mercis aut Jovis“ Istotnie, Egipt był krajem, który zwłaszcza w początkach, nie bardzo wiele potrzebował z zagranicy. Żywił się sam i dość sowicie żywił innych. Rozwinął u siebie przemysł, który inni naśladowali. Wiele różnych odkryć, przypisywanych np. Fenicjanom, ma swoją ojczyznę prawdopodobnie w Egipcie, Fenicjanie odegrali tylko rolę międzynarodowych pośredników. Nie można twierdzić, że Egipt rozwijał się przez długi czas, nie znając handlu zagranicznego: w każdym razie Egipcjanie żywili długo głęboką niechęć do tego handlu. Egipt był izolowany przez naturę, przez pustynie od zachodu i wschodu, i niegościnne morze, pozbawione dogodnych wybrzeży, od północy.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    warnik elektryczny
    warniki
    warszawa kurier
    Warszawa przedszkole
    warsztat samochodowy w Szczecinie
    wazony ceramiczne koszt
    wesele w hotelu
    weterynarz mińsk mazowiecki
    wędzarnie domowe z beczki
    wieczór Panieński w Poznaniu